>> മാന്ദ്യകാല ചിന്തകള്...
>> മോനെ ഇതേതാ രാജ്യം?
>> ജനറേഷന് ഗ്യാപ്പ്
>> ചീനിയെ ചുറ്റുന്ന ഓര്...
>> ഓര്മ്മപ്പൂക്കള്
|
ഇക്കഴിഞ്ഞ ഏപ്രില് മാസത്തില് ഏതോ ഒരു സോഷ്യല് നെറ്റ്വര്ക്ക് വെബ്സൈറ്റില്നിന്നും എനിക്ക് ഒരു ഓര്മ്മപ്പെടുത്തല് സന്ദേശം വന്നു. അതിങ്ങനെയായിരുന്നു "താങ്കളുടെ സ്നേഹിതന് മുജീബ് കാസിമിന് ജന്മദിനാശംസകള് നേരൂ...." പെട്ടെന്ന് മനസ്സ് ഒന്നു പിടഞ്ഞു !!
അള്ളാഹു നമുക്ക് തന്ന ഏറ്റവും വലിയ അനുഗ്രഹമാണല്ലോ മറവി. ഈ നിമിഷത്തിലും മുജീബ് മരിച്ചുവെന്നു വിശ്വസിക്കാന് പ്രയാസപ്പെടുന്ന മനസ്സിന് 'മറവി' ഒരു അനുഗ്രഹമായി ഭവിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ്, ഇന്റര്നെറ്റ് വില്ലന് കടന്നുവന്നു മനുഷ്യനെ കളിയാക്കുന്ന രൂപത്തില് അകാലത്തില് പൊലിഞ്ഞു പോയ സുഹൃത്തിന്റെ ജനനത്തെ ഓര്മിപ്പിക്കുന്നത്.
പ്രബോധനം വാരികയില് റസാക്ക് സാഹിബ് മുജീബിനെ അനുസ്മരിച്ചു എഴുതിയത് വീണ്ടും എടുത്തു വായിച്ചപ്പോള് അറിയാതെ കണ്ണുകള് നനഞ്ഞു. റസാക്ക് സാഹിബ് ചോദിച്ചത് തന്നെയാണ് എല്ലാവരും ചോദിക്കുന്നത് ' എന്തിനാണ് മുജീബ് ഇത്ര ധ്രിതിപ്പെട്ടു പോയത്? മനസ്സിപ്പോഴും ആ യാഥാര്ത്ഥ്യം അംഗീകരിക്കാന് പാട്പെടുകയാണ്.
ഞങ്ങളുടെ സുഹൃദ് വൃത്തത്തില് മുജീബ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് 'കാമു' എന്ന പേരിലായിരിന്നു. അധിക പേര്ക്കും അത് 'കാസിം മാസ്ടരുടെ മുജീബ്' എന്നതിന്റെ ചുരുക്കമായിരുന്നെങ്കില്, ഞങ്ങളുടെ ചുരുങ്ങിയ വൃത്തത്തില് അത് ഓര്മിപ്പിക്കുക 'അല്ബേര് കാമു' വിനെയായിരുന്നു. പ്രസിദ്ധരായ തത്വചിന്തകന്മാരുടെയും എഴുത്തുകാരുടെയും ഉദ്ധരണികള് കളി തമാശകള്ക്കിടയില് എടുത്തുപയോഗിക്കുന്നത് അന്നൊരു ഫാഷനോ ബുദ്ധിജീവി നാട്യത്തിന്റെ ഭാഗമോ ഒക്കെയായിരുന്നു.
മുജീബുമായുള്ള എന്റെ ബന്ധം സുദൃഢമാവുന്നതു കോഴിക്കോട് ലോ കോളേജിലെ ഒരു വര്ഷത്തെ ജീവിതത്തിലാണ്. ഞാന് മൂന്നു വര്ഷ എല് എല് ബിക്കു ചേരുമ്പോള് മുജീബ് അഞ്ചു വര്ഷഎല് എല് ബിയുടെ മൂന്നാം വര്ഷ വിദ്യാര്ഥിയായി ലോ കോളേജില് സീനിയരായി വിലസുന്നു. എന്നെക്കാള് അഞ്ചു വയസ്സിനു താഴെയുള്ള അവന്റെയും സുഹൃത്തുക്കളുടെയുംസംരക്ഷണയിലാണ് ഞാന് എന്റെ ആദ്യ ദിവസങ്ങളില് റാഗിങ്ങില് നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ടത്. ഞാന് എം എ കഴിഞ്ഞു ഒരു തമാശക്കെന്നപോലെയായിരുന്നു എല് എല് ബിക്കു ചേര്ന്നത്.അത് കൊണ്ടു തന്നെയായിരിക്കാം ഒരു വിസ തരപ്പെട്ടപ്പോള് വക്കീല് പണി വേണ്ടെന്നു വെച്ച് ബഹറിനിലേക്ക് പറന്നതും.
ആ ഒരു വര്ഷത്തെ ലോ കോളേജു ജീവിതത്തിനിടയില് ഒരു പാട് സുഹൃത്തുക്കളെ കിട്ടിയിരുന്നു. അതില് ഭൂരിഭാഗവും മുജീബുമായുള്ള ബന്ധത്തിലൂടെയാണുണ്ടായത്. ഉച്ചക്ക് കോളജിനു തൊട്ടടുത്തുള്ള അശോക ഹോട്ടലിലെ ഊണും എന് ജി ഒ കോട്ടേഴ്സിനു മുമ്പിലെ പള്ളിയിലെ ദുഹര് നമസ്കാരവുമൊക്കെ ഇന്നലെയെന്നപോലെ ഓര്ക്കുന്നു. പഠനം പാതി വഴിക്ക് നിര്ത്തി ഗള്ഫു സ്വപനവുമായി മംഗലാപുരത്ത് നിന്നും വിമാനം കയറുമ്പോള് ഞങ്ങളുടെ സൌഹൃദത്തിന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ടു പോവുന്ന ഊഷ്മളതയെക്കുറിച്ചായിരുന്നു എന്റെ മനസ്സിന്റെ വേവലാതികള് മുഴുവനും.
മുജീബും ബിച്ചുവും അന്നെന്നെ യാത്ര അയക്കാന് വേണ്ടി കൂടെ വന്നിരുന്നു. പിന്നീട് കത്തുകളിലൂടെ ഞങ്ങളുടെ സൌഹൃദം നിലനിര്ത്തി. ആ സൌഹൃദം ഒരിക്കലും മറക്കാന് കഴിയില്ല. സ്വാഭാവികമായ മറവി പിടികൂടിയാലും വര്ഷാവര്ഷങ്ങളില് ഇന്റര്നെറ്റ് മുജീബിന്റെ ജന്മദിനം ഒര്മിപ്പിച്ചുകൊന്റെയിരിക്കും
ലോ കോളജില് നിന്നും ഞങ്ങള് ഒന്നിച്ചു വയനാട്ടിലെ പൂക്കോട്ടു തടാകത്തിലേക്ക് പിക്നിക് പോവുന്ന അന്ന് തന്നെയായിരുന്നു മമ്പാട് എം ഇ എസ് കോളജിന്റെ വാര്ഷിക ദിനവും അവിടെ നിന്നും എനിക്ക് അറബിക് എം എ യില് ഒന്നാം റാങ്ക് ലഭിച്ച വകയിലുള്ള സ്വര്ണ മെഡല് ദാനവും. പക്ഷെ മുജീബും സഹപാഠികളും എന്നെ പോവാന് വിട്ടില്ല. എല്ലാവരെയും യാത്രയയക്കാന് വേണ്ടി കോഴിക്കോട് ജനറല് പോസ്റ്റ് ഓഫീസിനടുത്തു നിര്ത്തിയിട്ടിരുന്ന ബസിനടുത്ത് വന്നപ്പോള് അവരില് ചിലര് ഞാനറിയാതെ പോസ്റ്റ് ഓഫീസില് കയറി അവാര്ഡ് സ്വീകരിക്കാന് ഞാന് വരില്ലെന്ന ടെലെഗ്രാം കോളേജിലേക്ക് അയച്ചുകളഞ്ഞു. പിന്നീട് അവരുടെ കൂടെ പോവുകയല്ലാതെ മറ്റു നിവൃത്തിയില്ലായിരുന്നു എനിക്ക്.
ഫള്ലും മുനീര് മാഷും മുജീബിനു മുന്പേ പോയവര്. ശേഷം മുസ്ടഫയും സത്താറും. എല്ലാം നമ്മുടെ നാട്ടിലെ നിറയൌവനങ്ങളായിരുന്നു. മരണം സംഭവിച്ച ഉടനെയുള്ള നാളുകളില് എല്ലാവരും ഞെട്ടുകയും അനുശോചനങ്ങള് അറിയിക്കുകയുമൊക്കെ ചെയ്യും. പയ്യെപ്പയ്യെ വീണ്ടും ജീവിതമാകുന്ന നാടകക്കളരിയില് വ്യപൃതരാവുകയും നിനച്ചിരിക്കാതെ വന്നുപെടുന്ന മരണത്തെപ്പറ്റി നാം അശ്രദ്ധരാവുകയും ചെയ്യുന്നു.
മുജീബിന്റെ മുമ്പില് ഒരായിരം ഒര്മ്മപ്പൂക്കള് സമര്പിച്ചു കൊണ്ടും മുജീബിന്റെ ആത്മാവിനു വേണ്ടി പ്രാര്ഥിച്ചു കൊണ്ടും
സസ്നേഹം ..ഹാഷിം
നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങള് അറിയിക്കുക
Fatal error: Call to a member function display_user() on a non-object in /home/cmronweb/public_html/lib/class.comments.php on line 354
|
